یادی از مرحوم حضرت ایت الله حاج شیخ محمدرضا حدائق

 

روزهای پایانی عمر ابوی (خدا رحمتشان کند) در آی سی یو بودند.

ازنظر جسمی یک لوله‌ای دردهانشان بود که هم برای تنفسشان بود و هم از آن راه غذا می‌دادند.

آیت‌الله آقای حاج سید علی‌اصغر دستغیب تولیت آستان احمدی و محمدی برای من نقل می‌فرمودند: کنار تخت آقا رفتیم. گفتم: آقا حالتان چطور است؟

ایشان به‌زحمت لب‌ها را جمع کردند. نمی‌توانستند حرف بزنند. آهسته فرمودند: أَلا بِذِكرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ القُلُوبُ؛ یاد خدا انسان‌ها را آرام می‌کند.

روی تخت بیمارستان، روزهای پایانی، در آن شرایط سخت.

أَلا بِذِكرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ القُلُوبُ

حالا ما اگر یک مشکلی در زندگی‌مان داشته باشیم نق می‌زنیم. خدایا برای ما؟ حق ما این بود؟

آن ایمان نیامده است.

نظرات (0)

هیچ نظری در اینجا وجود ندارد

نظر خود را اضافه کنید.

  1. ارسال نظر بعنوان یک مهمان ثبت نام یا ورود به حساب کاربری خود.
0 کاراکتر ها
پیوست ها (0 / 3)
مکان خود را به اشتراک بگذارید
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید. واضح نیست؟
طراحی و پشتیبانی توسط گروه نرم افزاری رسانه